pakka

କବିତା : ପାଳଭୂତ

dayanand

ଦାମୋଦର ପଣ୍ଡା

ଠିଆ ହେଇଥିବା ଲୋକକୁ
ପଚାରେ କିଏ
ସମୟ ଦୁଃସମୟ
ବାଟ ଭାଙ୍ଗି ଚାଲିଯାଏ ।

ଠିଆ ହେଇଥିବା ଲୋକର
ପାଦ ଦୁଇଟି ଗଛ ଓ
ହାତ  ପାଲଟି ଯାଏ ଡାଳ
ଯେମିତି ବରଗଛର ଓହଳ ।

ନୀରବତା ପାଲଟି ଯାଏ
ପ୍ରାୟୋଜିତ କୋଳାହଳ ।

ଧୀରେ ଧୀରେ
ଠିଆ ହେଇଥିବା ଲୋକଟି
ବନି ଯାଏ ପାଳଭୂତ,
ଜଗିଥାଏ ଗଳି ସହର
ମସଜିଦ, ଗୀର୍ଜା, ମନ୍ଦିର
ଓ ଏକ ଧର୍ମାନ୍ଧ ଦେଶ ।

ପାଳଭୁତ ଦେଖୁଥାଏ
ଦଙ୍ଗା ଓ ଦୁଷ୍କର୍ମ
ହତ୍ୟା ଓ ଧର୍ଷଣ
ଶୁଣୁଥାଏ
ବିଦ୍ରୋହ ଓ ସ୍ଲୋଗାନ,

ଅଣନିଶ୍ୱାସୀ ହେଉଥାଏ
ବୋମା ଓ ଶବ ଗନ୍ଧରେ
ପୀଡିତାଙ୍କ ଆର୍ତ ଚିତ୍କାରରେ ।

ତାକୁ କାଠଗଡା଼ରେ
ଠିଆ କରି ଦିଆଯାଏ
ଦେଶଦ୍ରୋହ, ରାଜଦ୍ରୋହର
ଅପରାଧରେ
ହଜାର ଥର ମରୁଥାଏ
ନ୍ୟାୟିକ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ।

ରାଜତନ୍ତ୍ର ହାଇ ମାରୁଥାଏ
ମୁର୍ଚାଖିଆ ସିଂହାସନରେ
ଗଣତନ୍ତ୍ର କବରଖାନାରେ ।

ସବୁ ଠିଆ ହେଇଥିବା
ଲୋକର  ନିୟତି ହିଁ
ପାଳଭୂତ ବୋଲି
ଲେଖାଯାଏ
ଅନ୍ଧ ଇତିହାସରେ ।

ସମ୍ବଲପୁର
ମୋ.ନଂ.୭୩୨୫୯୧୧୧୨୭

Leave A Reply

Your email address will not be published.

seventeen − 14 =